Boşluk, Abdullah Selçuk

benim adım gül kokan sokaklara yazılmıştı,
içimde ürpertiyle dolaştığım geceler
adım adım kapıları aralamıştı,
hülyasına dalıp gittiğim heceler..

şimdi elimde kalem önümde kağıtlar
boş sayfalara bomboş hayaller kuruyorum
kanım damarımda durmaktan usanmış
akıp gitmek istiyor sınır tanımazcasına
zihnim fikirlere kapı aralamış
bulanık fikirlere..
fikir ki kavgadan daha efdal
kavga ki fikrin vücud bulmuş hali..
uçsuz yıllar düşlüyorum fikirlerimde
derinleşmiş düşünceler içinde
kaybolup sonra yeniden bulmak için,
seni..
sen ki fikirlerin kalbimde raks edişi,
düşlediğim acı nağmelersin, sen..

boşluktayım şimdi, bomboş bir boşlukta
düşüncesiz saf bir boşlukta..
parmak izinden bulunan bir hırsız misali
iz bırakıyorum gönlümün otağı,
kalbimin konağı olmuş her boşlukta…

Abdullah Selçuk

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s